ប្រែលោតប្រយោគ អដ្ឋកថាធម្មបទ ភាគ ១ ទំព័រ ១៣ វគ្គ ១

(សោ ថេរោ) រីព្រះថេរៈនោះ (វត្វា) ពោលហើយថា អាវុសោ ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុទ. តេនហិ បើដូច្នោះ តុម្ហេ រីលោកទ. គណ្ហថ ចូរកាន់ បត្តចីវរំ នូវបាត្រនិងចីវរ ឥតិ ដូច្នេះ (ភិក្ខុំ) ញ៉ាំងភិក្ខុ គាហាបេត្វា ឲ្យកាន់ហើយ បត្តចីវរំ នូវបាត្រនិងចីវរ អត្តនោ របស់ខ្លួន និក្ខមិ ចេញទៅហើយ ។

ភិក្ខូ រីភិក្ខុទ.​ ទិស្វា ឃើញហើយ អក្ខី នូវភ្នែកទ. តស្ស (ថេរស្ស) របស់ព្រះថេរៈនោះ បគ្ឃរន្តេ ដែលកំពុងហូរចេញ បុច្ឆឹសុ សួរហើយថា ​ភន្តេ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន កឹ រីថី តំ ហ្នឹង ឥតិ ដូច្នេះ ។

(សោ ថេរោ) រីព្រះថេរៈនោះ (អាហ) ពោលហើយថា អាវុសោ ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុទ. វាតា រីខ្យល់ទ. វិជ្ឈន្តិ តែងចាក់ដោត អក្ខី នូវភ្នែកទ. មេ របស់ខ្ញុំព្រះករុណា ឥតិ ដូច្នេះ ។

(តេ ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ.នោះ (អាហំសុ) ពោលហើយថា ភន្តេ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន (មយំ) រីយើងទ. អម្ហ រមែងជា វេជ្ជេន បវារិតា​ ជាអ្នកគឺពេទ្យបវារណាហើយ ននុ មិនមែនឬ (មយំ) រីយើងទ. កថេយ្យាម គប្បីប្រាប់ តស្ស (វេជ្ជស្ស) ដល់ពេទ្យនោះ ឥតិ ដូច្នេះ ។

(សោ ថេរោ) រីព្រះថេរៈនោះ (អាហ) ពោលហើយថា អាវុសោ ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុទ. (តុម្ហេហិ វុត្តវចនំ) រីពាក្យដែលលោកទ​.និយាយហើយ (ហោតិ) រមែងជា សាធុ ជាពាក្យញ៉ាំងប្រយោជន៍ឲ្យសម្រេច ឥតិ ដូច្នេះ ។

តេ (ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ. នោះ កថយឹសុ ប្រាប់ហើយ វេជ្ជស្ស ដល់ពេទ្យ ។

សោ (វេជ្ជោ) រីពេទ្យនោះ បចិត្វា ស្លហើយ តេលំ នូវប្រេង បេសេសិ បញ្ជូនទៅហើយ ។

ថេរោ រីព្រះថេរៈ អាសិញ្ចន្តោ កាលបន្តក់ តេលំ នូវប្រេង នាសាយ តាមច្រមុះ និសិន្នកោ វ អ្នកគង់ហើយនុះឯង អាសិញ្ចិត្វា បន្តក់ហើយ បាវិសិ បានចូលទៅហើយ អន្តោគាមំ កាន់ខាងក្នុងនៃភូមិ ។

loading…

84 total views, 2 views today

Facebook Comments