ប្រែលោតប្រយោគ អដ្ឋកថាធម្មបទ ភាគ ១ ទំព័រ ១៨ វគ្គ ១

(តេ មនុស្សា) រីមនុស្សទ.នោះ បេសេន្តិ តែងបញ្ជូនទៅ យាគុភត្តំ នូវបបរនិងបាយ វិហារំ កាន់វត្តនុះឯង និពទ្ធំ ជាប់រហូត   បដ្ឋាយ តាំងតែ តតោ (កាលតោ) អំពីកាលនោះ ។

ថេរោបិ សូម្បីរីព្រះថេរៈ វទតិ តែងទូន្មាន សដ្ឋីភិក្ខូ នូវភិក្ខុ ៦០ រូបទ.  ឥតរេ ក្រៅនេះ និរន្តរំ អស់កាលមានចន្លោះចេញហើយ ។

តេ (ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ.នោះ ឋត្វា ឋិតនៅហើយ វាទេ ក្នុងឱវាទ តស្ស (ថេរស្ស) របស់ព្រះថេរៈនោះ បវារណាយ នាកាលបវារណា ឧបកដ្ឋាយ ចូលទៅតាំងជិតហើយ សព្វេ វ ទាំងអស់អង្គនុះឯង បាបុណឹសុ ដល់ហើយ អរហត្តំ នូវភាវៈនៃព្រះអរហន្ត សហ មួយអន្លើ បដិសម្ភិទាហិ ដោយបដិសម្ភិទាទ. ច បន ក៏ឯ (តេ ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ.នោះ វុត្ថវស្សា អ្នកមានរដូវភ្លៀងដែលខ្លួនរស់នៅហើយ ហុត្វា​ ជា ទដ្ឋុកាមា ជាអ្នកប្រាថ្នាដើម្បីគាល់ សត្ថារំ នូវព្រះសាស្តា អាហំសុ ទូលហើយ ថេរំ ចំពោះព្រះថេរៈថា  ភន្តេ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន (មយំ) រីខ្ញុំព្រះករុណាទ. អម្ហ រមែងជា ទដ្ឋុកាមា ជាអ្នកប្រាថ្នាដើម្បីគាល់ សត្ថារំ នូវព្រះសាស្តា  ឥតិ ដូច្នេះ ។

ថេរោ រីព្រះថេរៈ សុត្វា ស្តាប់ហើយ វចនំ នូវពាក្យ តេសំ (ភិក្ខូនំ) របស់ភិក្ខុទ.នោះ ចិន្តេសិ គិតហើយថា អហំ រីអញ (អម្ហិ) រមែងជា        ទុព្វលោ ជាអញមានកម្លាំងគឺទោសប្រទូស្តហើយ មួយវិញសោត អដវី រីដងព្រៃ អមនុស្សបរិគ្គហិតា ដ៏គឺអមនុស្សកាន់កាប់ហើយ អត្ថិ រមែងមាន អន្តរាមគ្គេ ក្នុងចន្លោះនៃផ្លូវ មយិ នាកាលអញ គច្ឆន្តេ កំពុងទៅ សទ្ធឹ ជាមួយ តេហិ (ភិក្ខូហិ) នឹងភិក្ខុទ.នុះ សព្វេ (ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ. ទាំងអស់អង្គ កិលមិស្សន្តិ នឹងលំបាក (ឥមេ ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ.នេះ ន សក្ខិស្សន្តិ នឹងមិនអាច លភិតុំ ដើម្បីបាន ភិក្ខំបិ សូម្បីនូវចង្ហាន់ អហំ រីអញ បេសេស្សាមិ នឹងបញ្ជូនទៅ ឥមេ (ភិក្ខូ) នូវភិក្ខុទ.នេះ បុរេតរំ មុនសិននុះឯង ឥតិ ដូច្នេះ ។

អថ គ្រានោះ (ថេរោ) រីព្រះថេរៈ អាហ ពោលហើយ នេ (ភិក្ខូ) នឹងភិក្ខុទ. នោះ ថា  អាវុសោ ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុទ. តុម្ហេ រីលោកទ. គច្ឆថ ចូរទៅ បុរតោ មុន ឥតិ ដូច្នេះ ។

(ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ. (បុច្ឆឹសុ) សួរហើយថា ភន្តេ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន បន ចុះ តុម្ហេ រីលោកម្ចាស់ ឥតិ ដូច្នេះ ។

ថេរោ រីព្រះថេរៈ​ អាហ ពោលហើយថា អហំ រីខ្ញុំព្រះករុណា (អម្ហិ) រមែងជា ទុព្វលោ ជាអញមានកម្លាំងគឺទោសប្រទូស្តហើយ មួយវិញសោត អដវី រីដងព្រៃ អមនុស្សបរិគ្គហិតា ដ៏គឺអមនុស្សកាន់កាប់ហើយ អត្ថិ រមែងមាន អន្តរាមគ្គេ ក្នុងចន្លោះនៃផ្លូវ មយិ នាកាលខ្ញុំព្រះករុណា   គច្ឆន្តេ កំពុងទៅ សទ្ធឹ ជាមួយ តុម្ហេហិ នឹងលោកទ. សព្វេ (តុម្ហេ) រីលោកទ. ទាំងអស់អង្គ កិលមិស្សថ នឹងលំបាក តុម្ហេ រីលោកទ. គច្ឆថ ចូរទៅ  បុរតោ មុន ឥតិ ដូច្នេះ ។

(តេ ភិក្ខូ) រីភិក្ខុទ.នោះ (អាហំសុ) ទូលហើយថា ភន្តេ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន (តុម្ហេ) រីលោកម្ចាស់ មា ករិត្ថ កុំធ្វើឡើយ វំ យ៉ាងនេះ មយំ រីខ្ញុំព្រះករុណាទ. គមិស្សាម នឹងទៅ តុម្ហេហិ សទ្ធឹ  ជាមួយនឹងលោកម្ចាស់ហ្នឹងឯង​ ឥតិ ដូច្នេះ ។

 

loading…

155 total views, 2 views today

Facebook Comments