ប្រែលោតប្រយោគ អដ្ឋកថាធម្មបទ ភាគ ១ ទំព័រ ៦ វគ្គ ១

 

កិរ បានឮថា សោ (សេដ្ឋី) រីសេដ្ឋីនោះ (ចិន្តេត្វា) គិតហើយថា តថាគតោ រីព្រះតថាគត ហុត្វា ជា ពុទ្ធសុខុមាលោ ជាព្រះពុទ្ធទ្រង់ល្អល្អិត ខត្តិយសុខុមាលោ ជាក្សត្រទ្រង់ល្អល្អិត ទេសេន្តោ កាលទ្រង់សម្តែង ធម្មំ នូវធម៌ មយ្ហំ ដល់យើង     (ចិន្តនេន) ដោយគំនិតថា គហបតិ រីគ្រហបតី ហោតិ រមែងជា ពហុបការោ ជាអ្នកមានឧបការៈច្រើន មេ ដល់យើង ឥតិ ដូច្នេះ កិលមេយ្យ អាចទ្រង់លំបាក ឥតិ ដូច្នេះ ន បុច្ឆតិ ទើបមិនទូលសួរ បញ្ហំ នូវបញ្ហា សត្ថរិ អធិមត្តសិនេហេន ព្រោះសេចក្តីស្រឡាញ់មានប្រមាណដ៏ក្រៃលែងក្នុងព្រះសាស្តា ។

បន ចំណែកឯ សត្ថា រីព្រះសាស្តា តស្មឹ (សេដ្ឋិម្ហិ) នាកាលសេដ្ឋីនោះ សតិ កាលជា  និស្សិន្នមត្តេ ជាអ្នកត្រឹមថាអង្គុយហើយនុះឯង  (ចិន្តេត្វា) ទ្រង់គិតហើយថា សេដ្ឋី រីសេដ្ឋី អយំ នេះ រក្ខតិ តែងរក្សា មំ នូវយើង អរក្ខិតព្វដ្ឋានេ ក្នុងទីដែលគេមិនគួររក្សា ហិ ព្រោះថា អហំ រីយើង ឆិន្ទិត្វា កាត់ហើយ សីសំ នូវសីសៈ អត្តនោ របស់ខ្លួន អលង្កតប្បដិយត្តំ ដែលគឺខ្លួនទាំងប្រដាប់ហើយទាំងតាក់តែងហើយ ឧប្បាដេត្វា ឆ្កៀលហើយ អក្ខីនិ នូវភ្នែកទ. ឧព្វតេ្តត្វា ពន្លះហើយ ហទយមំសំ នូវសាច់នៃបេះដូង បរិច្ចជិត្វា បរិច្ចាគហើយ បុត្តទារំ នូវបុត្រនិងភរិយា បាណសមំ អ្នកស្មើដោយជីវិត បូរេន្តោ កាលបំពេញ បារមិយោ នូវបារមីទ.អសង្ខេយ្យានិ អស់អសង្ខេយ្យទ. ចត្តារិកប្បសតសហស្សាធិកានិ ដ៏ក្រៃលែងដោយសែននៃកប្ប បូរេសឹ បំពេញហើយ បរេសំ (ជនានំ) ធម្មទេសនត្ថំ ឯវ ដើម្បីកិរិយាសម្តែងនូវធម៌ដល់ជនទ.ដទៃនុះឯង ឯសោ (សេដ្ឋី) រីសេដ្ឋីនេះ   រក្ខតិ តែងរក្សា មំ នូវយើង អរក្ខិតព្វដ្ឋានេ ក្នុងទីដែលគេមិនគួររក្សា ឥតិ ដូច្នេះ ឯកំ ធម្មទេសនំ កថេសិ ឯវ ត្រាស់ហើយនូវធម្មទេសនាមួយកណ្ឌនុះឯង ។

loading…


156 total views, 2 views today

Facebook Comments